nieuwsbrief december 2018

Lies Vink schrijft:

Beste donateurs

Castricum, december 2018:

Het is half oktober. Vol verwachting ben ik die maand ingegaan na een roerige zomer die
voor mij geheel in het teken stond van behandeling tegen kanker.
Eind  september ben ik genezen verklaard.
Mijn droom kwam daarmee uit want in mei had ik al, heel voorbarig maar optimistisch, een
ticket naar Nepal geboekt en 18 oktober vloog ik met Gerda naar Kathmandu, naar de
kinderen.
Het weerzien was heel warm en fijn. Tien maanden lang hebben we elkaar niet gezien.
Ik kijk ervan op hoe ze gegroeid zijn, ineens staan daar jongens die langer zijn dan ik.
Dat is voor ´t eerst, elk jaar worden de ruggen tegen elkaar gemeten en nu is het zover, de
jongetjes zijn jonge mannen geworden en de meisjes jonge dames.
Ook komt een golf over elkaar heen buitelende kleintjes ons begroeten.
De Nepalese staf was erg blij dat Gerda en ik er weer waren, allemaal hebben ze mee
geleefd tijdens m’n ziekteperiode. De sfeer in het huis was voelbaar goed.
De kinderen hadden in deze periode een maand lang vakantie van school.
Het was Dashain, dan komen familieleden bij elkaar om het Dashain feest te vieren. Er
waren veel van onze kinderen naar familie, een opa of oma en, bij geluk, nog een van de
ouders.
Maar er zijn ook veel kinderen in huis die geen familie hebben of vanwege de
omstandigheden niet naar huis kunnen.
Voor hen maakten we het in ons huis leuk. Met de staf werd een picknick georganiseerd, een
keer naar de film gegaan en diverse leuke dingen in huis gedaan, samen met de vrijwilligers.
Samen met Temba hebben we gesprekken gehad met de kinderen in klas 12 (middelbaar
onderwijs). Dit schooljaar gaan zij eindexamen doen. Ook met de leerlingen van de klassen
9,10 en 11 hebben we gesproken. De gesprekken waren  gericht op werk en hun toekomst.
Deze keer was ook René Vermeer mee naar Kathmandu. Als onderwijsdeskundige is hij
bereid en geïnteresseerd om naar het onderwijssysteem in Nepal te kijken.
Heel fijn ook voor ons, zo krijgen wij meer inzicht. Een verslag van zijn bevindingen kunt u
lezen op de Website van de stichting en in deze nieuwsbrief. Zeer de moeite waard.
Naast al dit goede nieuws is er ook slecht nieuws te melden.
Tijdens een inspectie van het huis ontdekte ik bedwantsen (een soort tor) in de slaapkamers.
Ze bevinden zich in matrassen en de spleten in de muren.
Net als muggen steken zij de kinderen. Een aantal kleintjes was al komen klagen over jeuk.
Uit eerdere ervaring bij Shangrila home wist ik dat we dit grondig moesten aanpakken.
Alles moest gereinigd worden. Kamers leeg, spleten dichten, muren schilderen tot aan het
plafond. Ook alle beddengoed moest gewassen worden.
De kamers bespuiten met gif en twee dagen dichthouden.
De houten bedplanken worden vervangen door stalen platen, ook de matrassen worden
vervangen.
Een enorme kostenpost die we niet voorzien hadden.
U begrijpt dat dit met 91 kinderen een gigantische operatie is.
Maar mooi hoe de hele staf hieraan heeft gewerkt en hun vrije dagen heeft opgeofferd.
Hartverwarmend!
Inmiddels is de girls floor helemaal clean en zijn ze nu bezig met de  boys floor.
Onze zes weken in Kathmandu zitten er helaas weer op en zijn we weer thuis.
Voor U, lieve donateurs, sponsors en vrienden van onze ex straatkinderen, het gaat goed
daar. De financiën worden goed beheerd in Nederland en in Kathmandu.

Ook wil ik mijn team bedanken dat voor mij veel over genomen heeft tijdens mijn
ziekteperiode. Gerda Oosting, mijn rechterhand en Niek Rijs onze superaccount.
Ger en José Foeken, zij verzorgen sponsoraanvragen.
De kinderen worden met zorg aandacht en liefde omringd .
En door U hebben zij een normaal leven met goede kansen voor de toekomst.
Vanuit m’n hart bedank ik iedereen die dit mogelijk maakt.
Voor allen een Vrolijk Kerstfeest, een gezellig uiteinde en een gezond

2019

Gerda Oosting schrijft:
Namaste
Nu sinds een week weer terug uit Kathmandu.
Het was deze keer een bijzondere reis,Lies die na haar zware zieke periode mee was naar
Nepal en ook mijn zus en zwager die er voor het eerst waren.
Met mijn zus en zwager een kleine trekking gedaan naar Phun Hill 3600 meter.
Heel bijzonder om met mijn familie en Lies door Kathmandu te lopen.
Natuurlijk kwamen zij ook voor de kinderen in Tiom Laura Marinka home en waren heel erg
onder de indruk van het huis en de kinderen( met zoveel liefde en hulp tot stand gekomen)
We hebben weer mooie inkopen gedaan ,en staan weer op kerstmarkten in Nederland .ook dat is fijn om te doen omdat alle opbrengsten ten goede komen voor de stichting.
Hele fijne feestdagen en een voorspoedig en gezond 2019.
Een warm NAMAST, Gerda

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *