Lieve Mensen,

💫
💫We Wish you…. a bright future 💫

🎄Kerst staat voor de deur. We vieren het anders, maar maken er het beste van en wensen u en uw familie het allerbeste! 🎄

We hebben een specifieke wens deze kerst, welke alle kinderen op de foto aangaat. Onze lieve Anju en Monaj, onze oudsten. We hebben ze veel veilige en fijne jaren mogen geven, in onze Marinka-familie. En nu.. is het zover, hoewel: daar gaat een deel van onze wens over. Zij hebben de afgelopen drie jaar verzorging en Japans gestudeerd, met goed gevolg! Ook hebben ze een ontzettend goede baan gevonden, als ouderenverzorgers in… Japan. Onze Temba is hier in 2018 in geweest. Hij kent het bedrijf en de baas, onze Anju en Monaj zouden daar verder hun eigen toekomst op kunnen bouwen. Zelfstandig. Ze kunnen eind januari beginnen, is dat niet geweldig? Maar: om veilig en legaal te kunnen werken in Japan, is er nogal wat (duur!) papierwerk nodig. Ook moet er een natuurlijk een vlucht geboekt worden. Als dit allemaal geregeld is, kunnen we onze Anju en Monaj met een gerust gevoel laten uitvliegen. 
Wat is er, op zeer korte termijn, nodig?
€2786,51 per persoon 400.000 Nepalese roepies. Per persoon.

Dus bijna €5600,-

En dat hebben we niet zomaar. Alle giften zijn uitgegeven om te kunnen overleven in hels dure tijden. 

🙏Helpt u Anju en Monaj naar hun droombaan? Zorgt u voor een fantastische start voor ze, van 2021? 
U kunt doneren via onze tikkie-link, of door overschrijving naar onze bankrekening. 

https://tikkie.me/pay/Stvanktmnd/wNrjLLScGovJRfYkCgT1Sv

❤We hopen er met elkaar voor te kunnen zorgen, dat de toekomst deze twee kanjers toelacht! We’ll keep you posted!

💫Dan het tweede deel van onze wens.. dat het leven je niet enkel toelacht, is ons welbekend. Dat Corona het leven voor velen enorm moeilijk heeft gemaakt, helaas ook. Op het tweede deel van de foto, zien jullie Anjali en Karuna. Zij, en hun broertje, stonden aan onze poort. Beide ouders zijn hun baan verloren door Corona. Het gezin leeft op straat😢. De kou neemt toe, de winter is in volle gang. Wij nemen deze drie kinderen heel graag op in onze Marinka familie. Ze zijn nog maar 5, 7 en 11 jaar oud. Geen kind zou op straat moeten leven! Ook voor deze drie lieverds, kunt u een donatie doen. We zullen ze aanmelden bij onze partnerschool, ze onderdak, voeding, kleding en heel veel liefde bieden. Per maand kost ons dat zo’n €75,00 per kind. Doet u een losse donatie? Of wilt u één van deze kinderen financieel adopteren? U zou onze kerstwens laten uitkomen!
Interesse in een adoptie? Neemt u dan contact op via pb. Dan sturen wij u meer informatie. Losse donaties kunnen via dezelfde tikkie link❤.

https://tikkie.me/pay/Stvanktmnd/wNrjLLScGovJRfYkCgT1Sv

Laat u onze kerstwens uitkomen?

Onze dank is groot🙏💫.

Lies, Gerda, Temba, Anju, Monaj, Anjali en Karuna🇳🇵.

Sporten met de straatkinderen van Kathmandu

Een lang gekoesterde wens hebben wij eindelijk ingevuld. Wij zijn Paul (sinds kort gepensioneerd docent) en zijn zoon Marnix (29 jaar en Cios sportopleiding). Met een koffer vol sportartikelen zijn wij afgereisd naar Kathmandu.Basketballen, voetballen, sportkleding, hesjes, pingpong betjes, springtouwen etc. Een deel van de spullen is beschikbaar gesteld door basketbal vereniging Hoofddorp en sponsor acties op het gymnasium Felisenum door leerlingen en docenten.Verder hebben alle genodigden voor mijn pensioenafscheid financiële bijdragen voor het kindertehuis gegeven. Dit geld is daar allemaal terecht gekomen en grotendeels gebruik om sport activiteiten met de kinderen te kunnen doen.
Wij zijn door Lies, Gerda en Sonam (ons sponsor kind) warm onthaald op het vliegveld van Kathmandu. Op de 2 zaterdagen dat wij daar waren en de kinderen niet naar school moesten, zijn er basketbal en voetbal toernooien georganiseerd.Met veel enthousiasme van de kinderen, niet alleen uit het kindertehuis, maar ook van kinderen uit de buurt en van andere kindertehuizen en hun begeleiders. Temba en Pemba hadden al heel veel voorwerk gedaan, waardoor het een goed georganiseerd toernooi werd.Alle complimenten voor hen. Het voetbal toernooi begon al op 8 uur ’s morgens en tot donker (rond 5 uur) werd er fanatiek door gespeeld door de jongens en de meisjes. Een feest om te zien dat er zij er zoveel plezier aan hebben beleefd. En wij dus ook!
Wij hebben ook de gelegenheid gehad overdag, als de kinderen naar school waren, de mooie plekken in Kathmandu te bezoeken. Indrukwekkend en leerzaam. Wat een levendige en chaotische stad. 
Wat wij vooral hebben gezien is dat de kinderen ongelooflijk warm opgroeien en goed worden begeleid. Het is prachtig te zien hoe zij met elkaar omgaan, alle leeftijden op een vrolijke, respectvolle manier. De begeleider zijn ook ontzettend goed en begaan met de kinderen.Het is een rijke ervaring om dit alles met eigen ogen te kunnen zien en te ervaren.
Wij hebben geprobeerd om sportactiviteiten en -faciliteiten met en voor de kinderen op te zetten. Wij hopen natuurlijk oprecht dat dit een aanzet mag zijn om dit vooral voortgezetten. Voor het komende regenseizoen hebben wij in ieder geval de mogelijkheid geboden om ruimte in sportzalen te huren zodat de kinderen daar hun energie kwijt kunnen en plezier aan sport kunnen beleven.
Het was voor mij en voor Marnix een rijke ervaring en ook erg mooi om als vader en zoon deze reis te kunnen maken. 

nieuwsbrief december 2018

Lies Vink schrijft:

Beste donateurs

Castricum, december 2018:

Het is half oktober. Vol verwachting ben ik die maand ingegaan na een roerige zomer die
voor mij geheel in het teken stond van behandeling tegen kanker.
Eind  september ben ik genezen verklaard.
Mijn droom kwam daarmee uit want in mei had ik al, heel voorbarig maar optimistisch, een
ticket naar Nepal geboekt en 18 oktober vloog ik met Gerda naar Kathmandu, naar de
kinderen.
Het weerzien was heel warm en fijn. Tien maanden lang hebben we elkaar niet gezien.
Ik kijk ervan op hoe ze gegroeid zijn, ineens staan daar jongens die langer zijn dan ik.
Dat is voor ´t eerst, elk jaar worden de ruggen tegen elkaar gemeten en nu is het zover, de
jongetjes zijn jonge mannen geworden en de meisjes jonge dames.
Ook komt een golf over elkaar heen buitelende kleintjes ons begroeten.
De Nepalese staf was erg blij dat Gerda en ik er weer waren, allemaal hebben ze mee
geleefd tijdens m’n ziekteperiode. De sfeer in het huis was voelbaar goed.
De kinderen hadden in deze periode een maand lang vakantie van school.
Het was Dashain, dan komen familieleden bij elkaar om het Dashain feest te vieren. Er
waren veel van onze kinderen naar familie, een opa of oma en, bij geluk, nog een van de
ouders.
Maar er zijn ook veel kinderen in huis die geen familie hebben of vanwege de
omstandigheden niet naar huis kunnen.
Voor hen maakten we het in ons huis leuk. Met de staf werd een picknick georganiseerd, een
keer naar de film gegaan en diverse leuke dingen in huis gedaan, samen met de vrijwilligers.
Samen met Temba hebben we gesprekken gehad met de kinderen in klas 12 (middelbaar
onderwijs). Dit schooljaar gaan zij eindexamen doen. Ook met de leerlingen van de klassen
9,10 en 11 hebben we gesproken. De gesprekken waren  gericht op werk en hun toekomst.
Deze keer was ook René Vermeer mee naar Kathmandu. Als onderwijsdeskundige is hij
bereid en geïnteresseerd om naar het onderwijssysteem in Nepal te kijken.
Heel fijn ook voor ons, zo krijgen wij meer inzicht. Een verslag van zijn bevindingen kunt u
lezen op de Website van de stichting en in deze nieuwsbrief. Zeer de moeite waard.
Naast al dit goede nieuws is er ook slecht nieuws te melden.
Tijdens een inspectie van het huis ontdekte ik bedwantsen (een soort tor) in de slaapkamers.
Ze bevinden zich in matrassen en de spleten in de muren.
Net als muggen steken zij de kinderen. Een aantal kleintjes was al komen klagen over jeuk.
Uit eerdere ervaring bij Shangrila home wist ik dat we dit grondig moesten aanpakken.
Alles moest gereinigd worden. Kamers leeg, spleten dichten, muren schilderen tot aan het
plafond. Ook alle beddengoed moest gewassen worden.
De kamers bespuiten met gif en twee dagen dichthouden.
De houten bedplanken worden vervangen door stalen platen, ook de matrassen worden
vervangen.
Een enorme kostenpost die we niet voorzien hadden.
U begrijpt dat dit met 91 kinderen een gigantische operatie is.
Maar mooi hoe de hele staf hieraan heeft gewerkt en hun vrije dagen heeft opgeofferd.
Hartverwarmend!
Inmiddels is de girls floor helemaal clean en zijn ze nu bezig met de  boys floor.
Onze zes weken in Kathmandu zitten er helaas weer op en zijn we weer thuis.
Voor U, lieve donateurs, sponsors en vrienden van onze ex straatkinderen, het gaat goed
daar. De financiën worden goed beheerd in Nederland en in Kathmandu.

Ook wil ik mijn team bedanken dat voor mij veel over genomen heeft tijdens mijn
ziekteperiode. Gerda Oosting, mijn rechterhand en Niek Rijs onze superaccount.
Ger en José Foeken, zij verzorgen sponsoraanvragen.
De kinderen worden met zorg aandacht en liefde omringd .
En door U hebben zij een normaal leven met goede kansen voor de toekomst.
Vanuit m’n hart bedank ik iedereen die dit mogelijk maakt.
Voor allen een Vrolijk Kerstfeest, een gezellig uiteinde en een gezond

2019

Gerda Oosting schrijft:
Namaste
Nu sinds een week weer terug uit Kathmandu.
Het was deze keer een bijzondere reis,Lies die na haar zware zieke periode mee was naar
Nepal en ook mijn zus en zwager die er voor het eerst waren.
Met mijn zus en zwager een kleine trekking gedaan naar Phun Hill 3600 meter.
Heel bijzonder om met mijn familie en Lies door Kathmandu te lopen.
Natuurlijk kwamen zij ook voor de kinderen in Tiom Laura Marinka home en waren heel erg
onder de indruk van het huis en de kinderen( met zoveel liefde en hulp tot stand gekomen)
We hebben weer mooie inkopen gedaan ,en staan weer op kerstmarkten in Nederland .ook dat is fijn om te doen omdat alle opbrengsten ten goede komen voor de stichting.
Hele fijne feestdagen en een voorspoedig en gezond 2019.
Een warm NAMAST, Gerda